Odzyskiwanie danych z dysku po pożarze

Dysk twardy to zaskakująco wytrzymała konstrukcja pod względem termicznym. Talerze wykonane są ze stopu aluminium (temperatura topnienia ~660°C) lub szkła ceramicznego (>700°C), pokryte warstwą magnetyczną na bazie tlenków kobaltu i chromu, która zachowuje magnetyzację do temperatury Curie — około 300-350°C dla nowoczesnych stopów. Oznacza to, że nawet przy poważnym pożarze, gdzie temperatura w pomieszczeniu osiąga 400-600°C, dane na talerzach mogą przetrwać — szczególnie jeśli dysk znajdował się w obudowie komputera lub szafie serwerowej, które działają jak dodatkowa izolacja termiczna.

Głównym zagrożeniem nie jest sama temperatura, lecz to, co dzieje się z mechaniką dysku. Podczas pożaru: obudowa dysku może się odkształcić, filtr powietrza (breather filter) przestaje działać, sadza i drobne cząstki popiołu dostają się do wnętrza. Jeśli dysk był włączony w momencie pożaru i zasilanie odcięło się gwałtownie — głowice mogły nie zdążyć „zaparkować" na rampie i opaść na talerze (head crash). Jednakże, jeśli głowice zaparkowały prawidłowo (np. przy stopniowej utracie zasilania), talerze mogą być w doskonałym stanie pod warstwą sadzy. Kluczowa jest diagnostyka w komorze bezpyłowej — otwarcie obudowy i ocena stanu talerzy pod mikroskopem.

Elektronika dysku (płytka PCB) jest najbardziej wrażliwa na temperaturę — kondensatory i układy scalone zaczynają się degradować już przy 150-200°C. Ale to nie jest problemem: płytkę PCB można wymienić na identyczną z dysku-dawcy i przeprogramować ROM z unikalnymi parametrami kalibracyjnymi. Znacznie ważniejszy jest stan samych talerzy i silnika napędowego. Jeśli łożysko silnika nie jest zablokowane przez odkształcenie termiczne, a talerze nie mają rys od głowic — szanse na odzyskanie danych są realne, nawet z dysku, który wygląda na kompletnie zniszczony z zewnątrz.