Zalane urządzenie? Liczy się każda godzina

Ciecz w elektronice robi dwie złe rzeczy naraz. Pierwsza to zwarcie - ale tylko gdy sprzęt jest pod prądem. Druga to korozja, czyli rdzewienie, i ta leci dalej nawet po wyłączeniu, w spokoju, na suchym z pozoru urządzeniu. Dlatego "wyłączyłem, to chyba ok" jest pułapką.

Co się dzieje po zalaniu, godzina po godzinie:

• Pierwsze sekundy - jeśli urządzenie jest włączone, ciecz tworzy mostek między ścieżkami na PCB, powodując zwarcia. Prąd płynie tam, gdzie nie powinien, spalając kontrolery i układy scalone. Dlatego tak ważne jest natychmiastowe odłączenie zasilania.
• Pierwsze godziny - rusza korozja elektrolityczna (ciecz z jonami działa jak elektrolit i napędza rdzewienie ścieżek) praktycznie od razu, nawet po wyłączeniu: wilgoć reaguje z metalami na płytce (miedź, cyna, nikiel). Powstają sole i tlenki, które tworzą niewidoczne mosty przewodzące między ścieżkami. Tempo zależy od cieczy - słodka i słona pracują najszybciej.
• 24–72 godziny - korozja postępuje. Ciecze z cukrem (kawa, cola, piwo) są najgorsze, bo cukier przyciąga wilgoć i przyspiesza korozję. Czysta woda jest najmniej destrukcyjna.
• Po 72 godzinach - korozja może być już rozległa. Naprawa jest nadal możliwa, ale wymaga więcej pracy (usuwanie warstw korozji, wymiana większej liczby komponentów).

A ten słynny ryż? Zapomnij. Ryż nie wyssie wody, która jest w środku, pod chipami i pod taśmami - to nie suszarka, to ziarno. Wkładając telefon do miski ryżu robisz jedno: dajesz sobie spokój ducha na trzy dni, w czasie których korozja robi swoje. A na deser drobinki skrobi wpadają w gniazda i złącza, więc mamy potem dodatkową robotę z wyczyszczeniem twojego "leku". Sprzęt po wodzie ratuje się w myjce ultradźwiękowej, nie w spiżarni.

U nas idzie to tak: myjka ultradźwiękowa wytrząsa korozję spod chipów i ze szczelin, których ręką nie dosięgniesz; kamera termowizyjna pokazuje, który układ się grzeje - czyli gdzie jest zwarcie; pod mikroskopem oglądamy ścieżki z bliska i wymieniamy to, co się spaliło. Bez zgadywania - najpierw widzimy, potem lutujemy. Konkretny sprzęt i kolejność kroków znajdziesz niżej.